yanında ağlarken huzurluydum ben
belkide gözyaşlarımı görmesinden korkmadığım tek kişiydin sen
bilirdim çünkü ; severdin beni
üzülmemi istemezdin
peki ya ÅŸimdi?
hatırlamazsın belki ama ben hatırlıyorum.
yanar döner ışıkların altında ben ağlarken bana dokunan bir el vardı
sonra sarılırdı o ele sahip beden tükenmiş bu soğukluğa
ağla derdi gözleri
bilirdim çünkü ; istemezdi içimdeki sancıyla ölmemi
neden derdi ya sonra...
söyle bana derdi...
hiç çekinmedim söylerken içimdekini
biliyordum çünkü ; sözleriyle kırmazdı beni
söyledim işte...
bir can gibiydin o an...
kalbimden bir damar gibi atmıştın gözlerimde
masumiyetimde kirletmiÅŸim halbuki kendimi.
bilmemişim son sözünü o değil de söyleyecekmiş başka biri...
inanmışım o kadar ki;
ayağımın kayıp bu ruhun yalnızlıklara düşmesi
bir hiç gibi geldi.
bana son sözü söylemeye bile layık görmedi
bilirdim çünkü; kendi çıkmazında ki hayal kırıklıkları için beni heba etti.
okyanustaki rüzgar
Konu: konusuz
....
Bağlantı »