spontane dökülenler...
telefon sesi duydum demin, aldırış etmedim. yine bir yanlış numaradır dedim... öyle değildi ama beni en çok üzen arıyordu beni... sesim tuhaftı sanki, şu an olduğum gibi... yanyana olduğumuz bir zamanda sadece susup oturmuştuk bir bankta, telefonda da aynı sessizlik vardı o anda. buruk bir sevinçti benimkisi. bir şey diyor musun dedi... bilemedim ne diyeceğimi belki diyeceğim çok şey vardı ama onun için değersiz kalacaktı... bilmiyorum diyebildim... iki kere... ya sen dediğimde yok dedi... tok söylenmiş bir yok değildi bu ama... acımasız gelmedi bu sefer... diyemedim dedim ya diyemedim özledim diye, özlememiştir belki, belki öylesine aramıştır diye... sadece hatır için hani... dilimin ucunda bir sürü kelime var şu an... tutamıyorum birisi sarkıyor şimdi...
Caney.
0 yorum yazılmıştır