yani sevebilmek en şerbetli halinde
çocukken
büyürken
büyümüşken
..
ve şimdi bilinmez
kim'den düşer dudaklarım
öl'ür gibi..
valeroso
ölürken birden dirilir gibi
bi solukluk nefesler
zehir gibi
her defasında sensizlikler...
çocuk yanıma inat
tenhalığımda zamanım olmuş vasat ...
bir bir dilimden dökülen sözcükler kıraç
dudaklarımdan uzaklaş
al sıcağını benliğimden kaç...
okyanustaki rüzgar.
sandallar gibiyim hani olur ya limanlarda sahipsiz
eskitilmiş, terkedilmiş, rotasız olanlardan hani incitilmiş...
cıkagelen bütün sessizliğin sebebiyeti olan sen
olmadın olamadın dudaklarımda bir dem
rehavetini çöktürdürdün kabuslarıma madem
panzehiri ol sitemkar cığlıkların hani en dipsiz uçurumlardan düşen...
is kokusunun sarmaladığı yaşlı gövdeli bu sandal yaslar soğuk denize yaslar alnını
olur ya hatırlar belki tahtaları kırık bu harebeyi diye sislerde bekler pusulasını
nacizhanedir benliği kendisi için o yüzden sessiz fısıldar rüzgara şarkısını...
sus pus dinler dalgalar fısıltılar arasındaki gözyaşlarını...
okyanustaki rüzgar
künyeme kazıdım ölü doğmuş sevinçlerimi
ölürsem beni seninle ararlar şimdi
bak, incelirken zehirleniyorsun yavaş yavaş
beni yanaşma ruhum boğuyor geceleri
ölürsem beni seninle ararlar şimdi
yüreğim paslı bir sarnıç
gözyaşlarının demi hala avuçlarımda
sesleniyorsun sevdaların kilitlendiği manastırlardan
yaşamak güçlü olmak değildir her zaman
künyeme kazıdım ölü doğmuş sevinçlerini
ölürsem beni seninle ararlar şimdi
en umulmadık zamanlarda hani birden irkilirsin ya anlamsız
manidardır gece sana..anlatır sanki bir şeyleri
rıhtımlarında bulursun ya kendini birden kırık hayallerin
en düşmüş en tükenmiş heveslerin...
ellerinden kayıp başka bir hayatın koynuna sokulan,
mühimmatını bir berceste yoluna heba ettiğini sandığı senaryonun esas adamı
rencide edilmiş bir hikaye bırakır ya ardında hiç düşünmeden, son bakışını anılarına yaren etmeden...
efkar dağıtıyor sanki yorgun bedenime sokak lambaları bu gece...dahada bir derin çektiriyor nefesleri sigaramdan..aslında bakarsan düşünüyorumda bende vazgeçsem mi soğuk duvarlara dayanmaktan...sisli koridorlardan ya da is kokusundan...
okyanustaki rüzgar
insanlar dahada bir sahte sanki bu şehirde
kimsi yüzünü saklıyor
kimisi ismini
sanki ne yapacaksam işime yaramaz o cismini...
şimdi bakıyorum da caddeler kalabalık...
caddeler senin yüzünle dolu
ve caddeler sensiz.
bu koca şehirde bir ben miyim böyle mecalsiz...
ellerim yine ceplerimde
ısıtıyorum kendimi yokluğundan arta kalan bir kaç sahte kelimeyle...
avutuyorum dilimdeki mısraları
var ya hani hep sana dair olanları....
yaptığım bir halt yok işte...
gidişinin ardından gözlerim kaşarlanmış bir fahişe gibi halsiz
ayaklarım tökezliyor kalabalıkta adımlarımsa birbirinden habersiz.
caddeler yine kalabalık ...
ama istiklal neden sessiz...
daha demin dolanırken aylak aylak
aklımdaki senle düşlerim yalın ayak
geçtim kızkulesinin önünden...
haberin olmadı senin
bir de vapura bindim...
ellerim buz keserken öylece bir banka oturuverdim
bu sefer kalabalık değildi o yüzden en kenarı kapabildim.
yasladım başımı soğuk demire
izledim...
izledim, uzaklaşan kalabalığa göz gezirdim.
sensiz de oluyormuş işte
yokluğunda martılara simit atabildim...
okyanustaki rüzgar
Ellerimin arasından kayan bir titrek yıldız
Yağmur bulutunun arasında boğulmuş
Bıraktığım engin göğden düşmeden önce karanlıklara
Çığlığını yankılıyor son defa istanbula.
''Sönüyorum gözlerinin önünde
Gitmeden önce son dileğini söyle...
Böyle ayrılmak
Islak bırakmak gözlerini
Kaybettirir son dileğimi...
Ve dile şimdi...
Beni kendisine çeken bu boşlukta
Git gide senden uzaklaştığım bu noktada...
Haykır onu istediğini...
Haykır hadi bana son dileğini.''
Ve bir dilek...
Ve onun mutluluğunda mutsuzluğuna yol alan sönmüş bir yıldız...
Koyuluklarda yokluğuna doğan yeni bir kayıp düş,
Bak orda yorgun bir yıldız ölmüş...
~~ okyanustaki rüzgar ~~
Köprü
Köpülerimi yıkmıştın sen benim...
Daha genç kızlıktan kadınlığa uzanan o yollardan ben geçmemişken
Birden olgun olmuştum işte sayende ben
Düşünemiyordum artık bir şarkıya gülen gözlerle ve sevimli hareketle çekip onu şunu bunu anmayı
''Sevmiyor işte beni biliyorum.kimim ki zaten ben?'' diyerek dudağımı büküp ağlamayı
Bu yüzdendir işte hep arkadaşlarıma uydurma hikayeler anlattmışlığım.
Senin hiç haberin olmadan çekip gitmelerim ve tekrar haberin olmadan sefil dönüşlerim olmuştu sadece
Olmayanların yanında bana yapmam için fırsat verdiğin tek olağanım buydu benim
Bildiğin gibi
Köprülerimi yıkmıştın sen benim.
Çocuk kalbimde biriktirdiğim anılarım olamadı sayende
Bir yaz aşkı bile düşleyemedim ben
Martılar eşliğinde dizine uzanmışlığım yüzünü okşamışlığım olmadı hiç
Ya da bulutların üzerinden atlar geçerken ve tanrı üzerimize nurları yağdırırken
elini tuttuğumda biraz tedirgin ama içten içe sevindiğim zamanlarım da olmadı hiç
O yağmurlar es geçti hep beni
Köprülerimi yıkmıştın sen benim.
Köprülerim vardı benim yollarında taş sektireceğim
Kimi zaman düşüp kimi zaman kalkacağım
Daha ben şiir defteri tutacaktım
Her sevilene şiirler yazacaktım
O yolda ben daha saçlarımı savurarak rüzgarlara karşı koşacaktım
Köprülerimi yıktmıştın sen benim.
Dört yapraklı yoncaların arasında üç yapraklıyı arayan bir çocuk edasındayım ben şimdi.
Onun kadar umut dolu onun gibi heycanlı
Belki onun gözlerindeki kadar parlak olamayacak mutluluklarım
Eksik kalacak çoğu kahkahalarım
Bana bıraktığın güvensizliği yenmeye çalışmaktayım
Var ya hani hem kendime hem insanları karşı olan güvensizliğim
Köprülerimi yıkmıştın sen benim.
Dediğim gibi köprülerimi ''yıkmıştın'' sen benim
Yeni bir dünyadayım şimdi ben
Kızgın asfaltınının üzerinden deniz ve yosun kokulu rüzgarlar esen
Yolları senin gibilerinin yaşayamayacağı ve yaşatamayacağı kadar gerçek sevgiyle birleşen.
Tekrar kuramayacağınız büyük yıkımlara uğramamanız dileğiyle.
Okyanustaki rüzgar
okyanustaki rüzgar___
kara bulutlar sarmalamış güneşimi
sesim uzaklaştıkça yakınlarımdan
bulanıklaşıyor yakın bildiğim çehreler
sonra yağmuru hissediyorum tenimde
cümlelerim bölünüyor kelimelere
kelimelerim dökülüyor hece hece..
dem..