Okyanustaki rüzgar giz'düşüm'üm

 ~  gayet bizden  ~

Bana bir melek yolla.
Görmediğim şizofren bakışlarından
Bir depresiflik olsun
Huzursuz gülümsemesi gayet sen'den
Kaçamak bakışlarla,
Ufak mimikler,
Rüzgarlar ile ben'den...

         
        ~ o ~
 
Başka bir zamanda rüzgargülü çılgınca renklerini döndürürken
Gözbebeklerim esir olur demir parmaklıklara.
Bir dudaktan akar ismim boşluğa ,
Nefes alır parmağının uçlarında.
Donar kareler.
Karelerde gülüşler hapsolur.
Şaşkınlığa dönen ufak tebessümlerle,
Başka bir argınlıkta,
Argınığına hayıflanan kelimelerle görüşmek üzere...

                                  okyanustaki rüzgar
                           gecenin en Dem'li diliminden...
                             _gayet depresif'e ihtiramla_

KİMİN VAR Kİ

Kimi bekliyorsun hala,
Evinden kitaplarından uzakta mısın
Arada bir telefon et kendine
Kendine mektuplar yaz yanıt beklemeden
Kartlar gönder kendine her gittiğin uzaklardan
Sevgilim diye başlayıp öperim diye biten
Senin senden başka kimin var ki arasın

İnince trenden ya da uçaktan yalnızlığın
Sevinçle karşıla yanlızlığını garlarda hava alanlarında
Ayrılışlarda da sarılıp öpüş yanlızlığınla
Ugurla kendi kendini dönüşsüz yolculuklara
Bekle kendini uzak yolculuklardan dönersin diye
Senin senden başka kimin var ki beklesin

İçki masalarında bir başına mısın
Kendinleysen yetmelisin kendine
Çoğaltıp yanlızlığını konuş bir çok kendinle
Kaldır içki bardağını kendi şerefine
Ağlaşarak gülüşerek tartışarak kendile
Senin senden başka kimin var ki bulasın

Düşmanlarının saldırılarından yuvarlandıkça yerlere
Tutup kendi saçlarından kaldır kendini
Seni sana bildirecek kimsen yok başka kendinden
Ölünce senin bile haberin olmayacak öldüğünden
Haber ver kendine ki öldüğünü bilesin
Kimin var ki senin sana öldüğünü söylesin

Kendi kendinin hem konuğu hem ev sahibisin
Zamanın varken ağırla kendini sarılıp öperek
Biliyorsun nasıl olsa yakın o gelecek
Kimileri diyecek
Daha şimdiden sev kendini sev kendini SEV
Kimin var ki senin seni senden başka sevecek..
                                            
AZİZ NESİN

Ben sinavlari hic sevmedim ki ;
Yorgun aksamlarda calistigim derslerimi sevdm..
Bir derse calismayi bir de anayasayi sevdim.
Eylul gecelerinde gelip masamda durdular..
Ben sinavlari hic sevmedim ki...

Yuz ifademi sevdim dersten kaldigimda..
Dokulen saclarimi sevdim.
Kitaplari her actigimda...
Yikilmami sevdm..
Sinavlari her hatrladgmda uyumami sevdim..
Kendi kendime konusmayi..finalleri hatrlamami..
Agustosun bir adinin da tatil olmadigini..
Guldugum zaman aglayan yuregimi..
Not satan COPYleri..yeni cikan ders notlarini..
Her okudugumda birsey anlamayisimi sevdim..

Butunlemeye kaldigim yetmezmis gibi kaldm tek dersten..
Ben secimlik dersleri sevdim..
Gectigim zaman boyle iste..

Bir gece bir siir gibi kibrit alevinde bir gariban geldi hukuk fakultesine..
Binlerce ogrencinin ortasinda yalnizligin sesinde..
Her yani afisli duvarlarin arasinda...
Uykusuzlugun,sabahin,acimasizligin...
Hocalarin soguk yuzunde asistanlarin ferahlatan gucuyle duanin..
Korkutan yaniyla kitaplarin..
Borclarin,idarenin,ticaretin ustune..
Devletler ozelin icra iflasin ustune...
Tukenen umudumun ustune..
Benim ustume..
Hep benm ustume...
Gelmeyin ustume!
Ben sinavlari hic sevmedim ki...


Bittigi zaman finalleri sevdim..
Dersleri sevdim hoca gelmedigi zaman.
Doya doya geyik yapamamaktan korkuyrdm derslerden kalmaktan..
Yine de sevdm icimdeki umudu,
Gipta ile bakarken mezunlarin ardindan..
HAYDARPASA’ya ilk kar yagdigi zaman
Olumun ne guzel oldugunu sevdim bunalima girdigim zaman...
Ben sinavlari hic sevmedim ki...

* Alıntıdır. kim yazdı bilmiyorum ama helal olsundur. teşekkür ederizdir içimizdekileri yansıttığı için :)

yaşamında, yürüyüp yürüyüp, bir an durunca,

çevrene bakıp göreceksin ki, yürüyüşüne şu ya da bu

noktada katılmış, bir süre seninle birlikte yürümüş

kişilerden hiçbiri yok yanında:-

sen, bir an, "buradayım" demek için durunca,

onlar, artık, "orada" olacaklar - "buradayım artık" bile

demeyecekler sana, "orada"larından seslenerek...

"burada"nda kimse bulunmayacak

- "orada"ndan da kimse seslenmeyecek sana...

Bana aldanmayın!
Yüzüm bir maskedir,
 Sizi aldatmasın.

Binlerce maskem var,
Çıkarmaya korktuğum,
Ve,
Hiçbiri ben değilim...
Olmadığımı göstermek
İkinci doğam oldu.

"Kendinden emin biri" dersiniz,
Sanki güllük gülistanlık
Benim için herşey...
Adım güven belirtir,
Ve,
Oyunumun adı
"Ağırbaşlılıktır".
İçimde ve dışımda denizler sakin,
Her şeyin kumandanı ben...
Kimseye gereksinme duymayan
Ben...
Fakat, inanmayın bana,
Lütfen!...

Herşey dışta düzgün ve cilalı,
Hiç yıpranmayan, her zaman saklayan
O maske!..
Altta ne güven ne de rahatlık...
Altta,
Karışıklık, korku ve yalnızlık içinde bocalayan
Gerçek ben!...
Ama saklarım bu gerçeği savunuculukla...
Kimsenin bilmesini istemem...
Zayıf taraflarımı düşündükçe
Titrer ve sararırım...
Ya başkaları görürse iç dünyamı...
Gerçek ben ve yalnızlığımı!
İşte,
Maskelerimi onun için takarım...

Onun için, arkalarına saklanacak
Maskeler yaratırım...
Onlar,
Gösterişte kullanabileceğim
Parlatılmış yüzlerim.
Beni korur, bakan gözlerden...

Beni olduğum gibi kabul edecek,
Sevecek
Bakışları bulamazsam,
Solacak kuruyacak gerçek ben...
Ve,
Ben bunu biliyorum.
Beni kendi maskelerimden kurtaracak,
Kurduğum hapishaneden kaçıracak
Diktiğim engellerden aşıracak,
Beni seven,
Beni anlayan
Bakışlar olacak. Bana,
"Sen değerlisin" diyecek,
"Maskesizken daha bir insansın"
"Daha yakın, daha bir dostsun"
Diyecek bir bakışa
Beni gören bir bakışa
Muhtacım...

Benim yanıma sokulman kolay olmayacaktır!...
Uyarırım seni dost!..
Uzun yıllar kendini yetersiz hissetmiş ben,
Sana kendini kolayca açamayacaktır...
Bütün gücümle tutunacağım maskelerime
Ne kadar sokulursan yakınıma,
O denli şiddetli geri iteceğim seni...
Kim olduğumu merak ediyor musun?
Hiç merak etme...
Ben çevrendeki
Her erkek ve kadınım...
Maske takan her insanım.

charles c. finn

Seninle hiç İstanbul'da olamadık
Göremedi İstanbul ikimizi...

Ne bir semaver tüketebildik
Ne Aşiyan'da hüzün...
Bir tepeden seyretmek için bu güzelim kenti
Ne Çamlıca kısmet oldu ne Piyer Loti...
Hiçbir vapur taşımadı bizi Marmara'da
Bir güvertede seni
Liseli aşıklar gibi dakikalarca öpemedim..
Ellerini avuçlarımda tutup ta içimi dökemedim

Şöyle bir elimi atıp ta omzuna
Kolun belimde
Yürüyemedim seninle Beyoğlu'nda
Bir sinema yada tiyatro koltuğunda
Parmak uclarıma değmedi dudakların
Pasajda Arjintinleri çekip
Nevizade'de bir iki tek atamadık
Doyulmaz uykulara bir türlü yatamadık

Seninle İstanbul'da olamadık
Duyamadı İstanbul sesimizi
Sahaflar'da yorulup ta kitaplara bakmaktan
Çınaraltı'nda mola veremedik
Karışıp çılgın kalabalığına Kapalı Çarşı'nın
Tadına varamadık bir öğlen rakısının
Yada Sultanahmet'te bir müzeyi gezip
Dostlara uğrayamadık
Gülhane'den uzanıp Sarayburnu'na
İntiharı düşünemedik enine boyuna
Ne Laleli'den geçebildik sevgilim
Ne kendimizden
Bir çalgılı Kumkapı meyhanesinde
Aglayamadım doyasıya sımsıcak göğsünde
Eski İstanbul'da gezdiremedim seni
Yemiş'te Asmaaltında
Ne kaldırımlarımı gördün ne çayhanelerimi
Ne çocukluğumu bildin ne gençliğimi

Seninle hiç İstanbul'da olamadık
Saramadı İstanbul hiç bizi
Çılgınlar gibi dolanamadık otobüslerle
Trenlere binemedik
Bırak bütününü bu koca kentin
Sadece bir tek semtin
İçinde bile olamadık
İstanbul hiç doymadı bize bitanemmm
Bizde O'na doyamadık...


vedat didari

evet konser alanında bende vardım şahsen çok güzel bir organizasyonda bulunduğum için çok fazla mutlu oldum. sahne performanslarını izlerken çok keyifli anlar geçirdim. iki ayrı sahnesi vardı müzisyenler için. mavi bulut ve ana sahne diye iki adet yer. ilk önce küçük sahnede kiralık orkestranın performansını izledik ve şahsen vokalisti en çok '' gülhane parkı'' parçasında beğendim.onun dışında amerikadan gelen bir grup vardı.alanda çok değişik insan manzaraları mevcuttu. bir tanesi beni fena halde koparmıştı. gözleri makyajlı üstü çıplak rock parçalarıyla resmen kendinden geçip elinde gitar varmışcasına dans ediyordu bunun dışında çok fazla kalabalık olduğunu anlatmaya gerek yok herhalde hipilerden metalcilere her türlü insan ırkcılığa,nükleer enerjiye,küresel ısınmaya dur demek için oradaydı.tiyatro sahneleri vardı ve bunun yanı sıra kısa filimler yer alıyordu. kitap standları mevcuttu... ana sahnede akşama doğru abraxas göründü eğlenceli parçalarla güneş altında bizim kanımızı baya bir kaynattı. başarıyla sahnesinin hakkını verip yerini diğer gruplara bıraktı bunların içinde bir soul sacrifice vardı ki anlatılmaz derim ben... müzik alanında çok doyurucu bir iş çıkarttıklarını söyleyebilirim sahsen bateristten (onur) gözümü alamadım desem tam yeridir. nasıl bir bateri çalmak hasta oldum resmen görmedim ben öyle bir duruş öyle bir başarılı bateri çalan canlıda.vokaldaki abi biraz manyaktı ama çok sevdim manyak derken mayakkkkk yani veee en çok eğlendiğim yer sanırım bir anda herkesin sağa sola koşması ile benimde ortalarda bir yere savrulmam olacaktı onlarca kişi ortalıkta koşuyordu sağ sola çılgınca  soul scrifice parçalarıyla birlikte  harikaydı etrafta toz falan kalkmıştı   soul sacrifice  bunun dışında sahneye anima da süper parçalarıyla bize ziyafet çekti... hava iyice kararmaya başlayınca ışığın yansıması dingin parçalarıyla kulakları ruhu okşadı... orhan veliden , melih cevdet andaydan ve diğer değerli şairlerin şiirlerini besteliyerek çok çok çokkk güzel bir ziyafet çekti. geceme ayrı bir ışık kattı onlarada çok teşekkürler kısa süreli bir elektirik arızası yaşandı ana sahnede o arada sonra performanslar devam etti tabi ki de.  konsere katıldığım arkdaşımla gece dilekler tuttuk yıldızlar kayıyor diyerek belki de sadece bulurlar gidiyordu ama biz bir umut  yıldızları üfledik.. diledik...

barışarock her şeyi ile çok güzel bir organizasyondu... 6.senesinde ben bu sefer orada kamp kurmayı düşünüyorum çokkk sevdim çünkü barış ve müzik dolu günlerle sevgiyle kalınnn !!!




çimlere uzanıp kayan yıldızı müzik eşliğinde dinlemekte çok güzel olmuştu... etraftaki arkadaşlar zaten pek eğlenceliydi bol bol güldük sayelerinde (yamuyyy yamuyy yaaamuyyy çok sağ lunnnn )  karanlık bastırınca ezilme tehlikesi falan geçirebiliyorsunuz öyle uzanmışken ama el feneri ile sinyal yapınca '' arkadaşlar var dikkat edin ezmeyelim '' şeklinde diyaloglara girebiliyorsunuz ayrıca fotoğraftaki dergi parçaları rüzgar çıktığı zaman fena havalandı ortalık teksasa döndü kısa süreli valla ...

spontane dökülenler...

telefon sesi duydum demin, aldırış etmedim. yine bir yanlış numaradır dedim... öyle değildi ama beni en çok üzen arıyordu beni... sesim tuhaftı sanki, şu an olduğum gibi... yanyana olduğumuz bir zamanda sadece susup oturmuştuk bir bankta, telefonda da aynı sessizlik vardı o anda. buruk bir sevinçti benimkisi. bir şey diyor musun dedi... bilemedim ne diyeceğimi belki diyeceğim çok şey vardı ama onun için değersiz kalacaktı... bilmiyorum diyebildim... iki kere... ya sen dediğimde yok dedi... tok söylenmiş bir yok değildi bu ama... acımasız gelmedi bu sefer... diyemedim dedim ya diyemedim özledim diye, özlememiştir belki, belki öylesine aramıştır diye... sadece hatır için hani... dilimin ucunda bir sürü kelime var şu an... tutamıyorum birisi sarkıyor şimdi...

Caney.