Köprü
Köpülerimi yıkmıştın sen benim...
Daha genç kızlıktan kadınlığa uzanan o yollardan ben geçmemişken
Birden olgun olmuştum işte sayende ben
Düşünemiyordum artık bir şarkıya gülen gözlerle ve sevimli hareketle çekip onu şunu bunu anmayı
''Sevmiyor işte beni biliyorum.kimim ki zaten ben?'' diyerek dudağımı büküp ağlamayı
Bu yüzdendir işte hep arkadaşlarıma uydurma hikayeler anlattmışlığım.
Senin hiç haberin olmadan çekip gitmelerim ve tekrar haberin olmadan sefil dönüşlerim olmuştu sadece
Olmayanların yanında bana yapmam için fırsat verdiğin tek olağanım buydu benim
Bildiğin gibi
Köprülerimi yıkmıştın sen benim.
Çocuk kalbimde biriktirdiğim anılarım olamadı sayende
Bir yaz aşkı bile düşleyemedim ben
Martılar eşliğinde dizine uzanmışlığım yüzünü okşamışlığım olmadı hiç
Ya da bulutların üzerinden atlar geçerken ve tanrı üzerimize nurları yağdırırken
elini tuttuğumda biraz tedirgin ama içten içe sevindiğim zamanlarım da olmadı hiç
O yağmurlar es geçti hep beni
Köprülerimi yıkmıştın sen benim.
Köprülerim vardı benim yollarında taş sektireceğim
Kimi zaman düşüp kimi zaman kalkacağım
Daha ben şiir defteri tutacaktım
Her sevilene şiirler yazacaktım
O yolda ben daha saçlarımı savurarak rüzgarlara karşı koşacaktım
Köprülerimi yıktmıştın sen benim.
Dört yapraklı yoncaların arasında üç yapraklıyı arayan bir çocuk edasındayım ben şimdi.
Onun kadar umut dolu onun gibi heycanlı
Belki onun gözlerindeki kadar parlak olamayacak mutluluklarım
Eksik kalacak çoğu kahkahalarım
Bana bıraktığın güvensizliği yenmeye çalışmaktayım
Var ya hani hem kendime hem insanları karşı olan güvensizliğim
Köprülerimi yıkmıştın sen benim.
Dediğim gibi köprülerimi ''yıkmıştın'' sen benim
Yeni bir dünyadayım şimdi ben
Kızgın asfaltınının üzerinden deniz ve yosun kokulu rüzgarlar esen
Yolları senin gibilerinin yaşayamayacağı ve yaşatamayacağı kadar gerçek sevgiyle birleşen.
Tekrar kuramayacağınız büyük yıkımlara uğramamanız dileğiyle.
Okyanustaki rüzgar
0 yorum yazılmıştır