nefret ettim işte sendende....
fener
gözyaşlarımı pembe dudaklarına süzdüm
hıçkırdım,
kelimelerimin bağlarını çözdüm...
tutmadım,
ruhuma üfürdüğün gölgelere sövdüm...
bıkmadım,
mehtabın en sönük yıldızıyla gecene süzüldüm...
umutlarımı söndürdüm
tek tek o hayalimdeki fenerde
ne ben gidebildim o fenere
ne fenerin ışığ varabildi benim argın çiselerime
ben sessiz uçurum kıyısında,
fener sessiz dalgalar kucağında...
güçüm yetmiyor uzaklaşmaya
sonlar belirleniyor gülümsüyorlar yüzüme fütursuzca.
martılar çığlıklarını atıyorlar
fenerde acılarımı yakıyorlar...
dalgalar...
dalgalar....
usul usul sonuma kumlarını doluyorlar.
hoyrat zaman geri sayıyor,
kum saatimi sanki zamansız çatlatıyor...
okyanustaki rüzgar
0 yorum yazılmıştır