'' Çocukluk... ''
Su istismar etmek bazen hayatı nasılda rahatlatıyor insanı.
Durup sadece çocukluğunu öldürmek soğuk yatakta,
Tentelerden mazgallara ilerleyen yağmurun; odaya sesini doldurmasıyla...
Tuhafız işte biz...
Ruhani yanımızda sallanıyor temeller,
Tabular içinde zaman tutuyor kaypak gülüşler,
Bakalım hanginiz ilk önce atlı karıncadan düşer.
İncilen el kadar acıtmadığı olur yorgan altında sabahın nöbetini tutmak
Uykuya '' lütfen gözlerime asılmaktan vazgecer misiniz ? '' diye rica eden benim belki de en Büyük ahmak...
Çocukluk bu, cabamızdır hep sığ kıyılarda kulaç atmaya çalışmak,
Tohumu atıp, fasülye ağcından bulutlara cıkmayı ummak.
Yıldızlarla yarıştırdığım el fenerim
Bir de fosforlu yıldızlarım!
Hep sırıtan o ay dede'nin uyku şapkasında asılı kaldı dudak kıvrımlarım...
Korkup yastığımı kaptığım gecelerde,
Gözüm kapı aralığından sızan o mum sarısı ışığın üzerinde...
Gitmekle gitmemek arasındaki o tedirginlikte,
Bekledim biraz ürkek ve korkak gözlerle...
Bulamadın ama beni hiç masal kahramanım...
Ben sadece simli rüyalarımda seni ağırladım...
Aynada sekiz yaşını gören beyaz gecelikli kıza...
okyanustaki rüzgar
'' Dém ''
Konu: patlat ordan bir yüksek hava!
geldim , gezdim , gördüm ...
gördüm ki okyanus hala esiyor, estirtiyor ...kahramanını bulman ümidiyle =) :F
Bağlantı »
Konu: yine sen yine sen...
iyi ki uğramışım satırlarına yine.yazmıyorsun sanıyordum.azda olsa yazman sevindirdi beni.çocuk yanımız ve kaypak gülüşler,zamanı tutmak.atlıkarıncalarım...
o iki satır en çok etkileyen oldu.çok güzeldi.devamını dilerim canım.Dilek :)
Bağlantı »
Konu: ....
Bir çocuk yalnız kaldığında
nasıl ki
dünyayı kapkaranlık
ve güvensiz hissederse kendini
ben de öyleyim işte
bu akşam
sanma ki
kendim kadar yalnız
bir insan arayışındayım
sanma ki
bir insan sesi anlamsızca
teselli edecek beni
tek bir atımlık silahtır yüreğim
kendine yöneltmiş kendini
Bağlantı »